Helena

Geregistreerd op: 11-4-2005 Berichten: 22 Woonplaats: Antwerpen
|
Geplaatst: Ma Mei 16, 2005 12:31 am Onderwerp: Recensie HAIR IN BELGIE |
|
|
Love and Peace. En een flinke portie drugs. Dat zijn de voornaamste ingrediënten van de rockmusical Hair, die dit seizoen in Vlaanderen te zien is. Voor Stairway Productions vormt Hair een eerherstel. Na een desastreuze West Side Story vorig seizoen kan Stairway het musicalpubliek weer in de ogen kijken want Hair is een heel genietbare voorstelling. De inbreng van twee Nederlandse hoofdrolspelers betekent een schot in de roos van René Van Kooten en Chaira Borderslee doen het uitstekend.
Hair speelt zich af in New York. De oorlog in Viëtnam woedt in alle hevigheid. Het is ook de tijd dat een jonge generatie opstaat, die meer heil ziet in een geweldloze wereld van vrede en liefde. Claude (René Van Kooten) sluit zich aan bij een groep hippies, met Berger (Tom Plotkin) en zijn vriendin Sheila (Chaira Borderslee) als aanvoerder. Net as heel wat anderen krijgt Claude zijn oproepingsbevel: ook hij moet naar de oorlog in Viëtnam. Hij moet de verscheurende keuze maken tussen de waarden van zijn nieuwe vrienden en het plichtbesef dat hem werd ingelepeld.
De producent schermt met actualiteit en De Grote Boodschap en vergelijkt zelfs met de oorlog in Irak. De vergelijking loopt niet alleen mank maar het verkondigen van De Grote Boodschap in deze voorstelling is ook overbodig. Over diepgang kan je pas praten wanneer het verhaal en de personages degelijk zijn uitgewerkt en dat is hier niet het geval. De cast heeft het wel bij het rechte eind want die ziet Hair als een prettige, licht gestoorde en onderhoudende voorstelling, die een beeld schetst van de periode van de periode van de flowerpower.
De Amerikaanse cast lijkt overigens wel blijven hangen in de sixties. Is het typecasting of kunnen de acteurs hun rol moeilijk lossen maar feit is dat we tijdens de receptie bij de castleden op veel vlakken weinig verschil merkten met wat we tijdens de voorstelling zagen.
Tom Plotkin voert als Berger de cast aan. Hij is erg geloofwaardig (en wellicht ook zichzelf) als de jonge idealist die lak heeft aan de normen en de voor die tijd nieuwe waarden hoog in het vaandel draagt. In het begin van de voorstelling gaat hij even interactief met het publiek, dat hij vlot op zijn hand krijgt.
Het was vooral uitkijken naar de twee Nederlandse hoofdrollen, die speciaal voor de Nederlandse en Vlaamse voorstellingen werden toegevoegd. René van Kooten voelt zich als een vis in het water in deze voorstelling. Dit is duidelijk zijn ding, zodat hij helemaal in zijn rol zit en een aanstekelijk enthousiasme uitstraalt. Ook Chaira Borderslee doet het voortreffelijk. Ze zingt puntgaaf en vooral in de dansnummers kan je niet merken dat ze pas is toegevoegd aan een al twee jaar gesmeerd lopende machine.
Het décor is sober maar erg funtioneel. Tijdens de voorstelling wordt gewerkt met projecties. Misschien heeft het verhaal niet de nodige diepgang of misschien dachten de makers dat het publiek van vandaag te weinig afweet over die periode maar blijkbaar vond men verduidelijking nodig. Hoe psychedelischer de projectie, hoe beter: op dat ogenblik vullen ze het gebeuren aan. Zodra er met foto's wordt gewerkt, ga je zappen van wat er op scène gebeurt naar de foto's.
Het stel fout uitgedoste en overjaars uitziende hippies dat de première bevolkte, genoot alleszins met volle teugen van de voorstelling. Tijdens de pauze en na de voorstelling wemelde het van de verhaaltjes over 'weet je nog in Amsterdam in '68' en 'was jij er toen ook, bij Hair in die tent?'. Bij legendarische songs als Aquarius, Ain't Got No, Hair en Let the Sun Shine zaten de hoofden dan ook regelmatig mee te knikken.
Met deze prettige en genietbare voorstelling krijgt het geschonden blazoen van Stairway Productions de broodnodige poetsbeurt. Hair startte zijn toer in Nijmegen en is zowel in Nederland als Vlaanderen te zien. _________________ Listening to him, I get the music. Gazing at him, I get the heat!
-------------------------------------
Soon you'll see me can't you feel me.. I'm coming.. |
|